De internationale architectuur van de genderlobby

WPATH en de Standards of Care, ILGA en Transgender Europe, de Yogyakarta Principles, de Raad van Europa en de EU, en de Dentons-handleiding uit 2019: hoe internationale koepels, richtlijnen en fondsen doorwerken in Nederlands beleid en Nederlandse zorg.

Over dit dossier

Nederlands beleid verwijst op verschillende punten naar internationale documenten. De Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg Somatisch sluit aan bij de Standards of Care van de World Professional Association for Transgender Health (bron), de memorie van toelichting bij de Transgenderwet haalt de Yogyakarta Principles aan (bron) en die bij het wetsvoorstel zelfidentificatie Resolutie 2048 (2015) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (bron). Daarnaast zijn er Europese koepels als ILGA-Europe (bron) en Transgender Europe (bron) en internationale fondsen.

Dit dossier beschrijft die architectuur laag voor laag: welke organisaties er zijn, hoe ze gefinancierd worden, welke documenten ze hebben voortgebracht en hoe die documenten in Nederland zijn geland, in de Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg, in de Transgenderwet en in het wetsvoorstel zelfidentificatie. Bijzondere aandacht gaat uit naar de handleiding die IGLYO in 2019 publiceerde en die door advocatenkantoor Dentons is opgesteld, met de Thomson Reuters Foundation (bron), omdat die zeldzaam expliciet is over lobbystrategie.

De artikelen citeren de rapporten zelf, met vindplaats, en laten de kritiek erop zien, van de Cass Review tot de Zweedse en Finse richtlijnen, die volgens de Cass Review een heel andere benadering kiezen dan WPATH (bron). Hoe de Nederlandse wetgeving concreet tot stand kwam, lees je in Beleid en wetgeving; wie het internationale geld ontvangt in Geldstromen.

Artikelen in dit dossier

Nieuwste eerst. Het uitgelichte overzichtsartikel is het beste startpunt.